sanırım deliriyorum, ve artık gerçekligin sınırlarını zorluyorum.. yani gerçek olamaz, bu aralar yaşadıklarım..neler yaşıyorum bi baksana aşkım..n'olur bu son olsun dedigim seyler ilk'lerim, tek olsun...
Gittin...Ben, arkandan sadece baktım.Oysa; söyleyecek o kadar çok şeyim vardı ki..."Gidersen iyiye dair ne varsa içimde yitireceğim hepsini. Gidersen sönecek içimdeki ateşve bir daha hiç...
Dağ başında bir avcı kulübesiYerle diz boyu karOcakta ateşDışarda rüzgarHadi gelÖnce sevişmeliyiz uzun uzunYerdeki ayı postunun üzerine uzanmalıyızBütün vücudunu santimetrekarelere ayırıpBirer birer öpmeliyimVe sonra sımsıkı...
Güneş'imi yitirdim önce ben.Sonra renkler silindi bir, bir. Üzülmedim! Sana CANIM diyebilmek için ben, canımdan bir parça ve karanlıık gecelerin, aydınlık çığlıklarını verdim.Çok garip,HİÇ bu...
evet yalnızım...sadece bunu söyleyip susmak isterdim, susmak, edebiyen susmak.. cünkü canım acıyor. konuştukça, arzuladıkça, özledikçe, en kötüsü yaşadıkça canım acıyor..şimdi odamdayım, yapayalnız, kendimleyim şimdi..içimin ışıgını...
Bu sefer beraber uyguluyoruz kaçış planını. SEN hayallerimden, bense korkularından.. Kaçmanın bize getireceklerine peşinen razıydık, acizdik, güçsüzdük.. ama onurluyduk bize yasattıkları karşısında, yıkılmadık, yeniden basladık...